Czytanie na dziś

  • Czytania na wtorek, 23 października 2018


    Wtorek XXIX tygodnia okresu zwykłego - wspomnienie dowolne świętego Józefa Bilczewskiego, biskupa

    (Ef 2, 12-22)

    Bracia: W owym czasie byliście poza Chrystusem, obcy względem społeczności Izraela i bez udziału w przymierzach obietnicy, niemający nadziei ani Boga na tym świecie. Ale teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa. On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach, aby z dwóch rodzajów ludzi stworzyć w sobie jednego nowego człowieka, wprowadzając pokój, i w ten sposób jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem, w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości. A przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzy jesteście daleko, i pokój tym, którzy są blisko, bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Duchu mamy przystęp do Ojca. A więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga – zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.

    (Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14)

    REFREN: Pan głosi pokój swojemu ludowi

    Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi:
    oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
    Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie
    dla tych, którzy Mu cześć oddają,
    i chwała zamieszka w naszej ziemi.

    Łaska i wierność spotkają się z sobą,
    ucałują się sprawiedliwość i pokój.
    Wierność z ziemi wyrośnie,
    a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

    Pan sam szczęściem obdarzy,
    a nasza ziemia wyda swój owoc.
    Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim,
    a śladami Jego kroków zbawienie.

    (Łk 21, 36)

    Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.

    (Łk 12, 35-38)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: "Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc, będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie".

    (Ef 2, 12-22)

    Bracia: W owym czasie byliście poza Chrystusem, obcy względem społeczności Izraela i bez udziału w przymierzach obietnicy, niemający nadziei ani Boga na tym świecie. Ale teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa. On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach, aby z dwóch rodzajów ludzi stworzyć w sobie jednego nowego człowieka, wprowadzając pokój, i w ten sposób jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem, w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości. A przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzy jesteście daleko, i pokój tym, którzy są blisko, bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Duchu mamy przystęp do Ojca. A więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga – zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.

    (Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14)

    REFREN: Pan głosi pokój swojemu ludowi

    Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi:
    oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
    Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie
    dla tych, którzy Mu cześć oddają,
    i chwała zamieszka w naszej ziemi.

    Łaska i wierność spotkają się z sobą,
    ucałują się sprawiedliwość i pokój.
    Wierność z ziemi wyrośnie,
    a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

    Pan sam szczęściem obdarzy,
    a nasza ziemia wyda swój owoc.
    Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim,
    a śladami Jego kroków zbawienie.

    (Łk 21, 36)

    Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.

    (Łk 12, 35-38)

    Jezus powiedział do swoich uczniów: "Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc, będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie".

  • Rozważanie na wtorek, 23 października 2018


    Gdybyśmy byli już w niebie, prawdopodobnie nie potrzebowalibyśmy czuwać ani oczekiwać na swego Pana. Jesteśmy jednak ciągle jeszcze w drodze i łatwo się zniechęcamy, poddajemy beznadziei, zapominamy, że Pan jest blisko. Chrystus wzywa nas do czuwania, abyśmy już teraz mogli kosztować nieba; żyć w Jego obecności. Czuwanie nie jest bezczynnością i nudą. Czuwać to znaczy oczekiwać, że Pan przyjdzie i przygarnie odrzuconego, niekochanego, poranionego, czyli każdego z nas.

    Małgorzata Konarska, "Oremus" październik 2007, s. 95

  • Książka dnia, 23 października 2018


    Nicola Maggiarra, Fabrizio Zubani

    Małych mądrości jeszcze więcej!

    http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=49916

    Oto niecierpliwy zajączek, chytra owieczka, lew bez szponów, niedźwiedź poeta i wiele innych zwierząt. W tej różnorodnej gromadce znajdują się i te sympatyczne, i te przebiegłe, i niezdarne, i uczciwe. Posłuchaj o ich pięknych, zabawnych i oryginalnych przygodach.

 

źródło: http://www.mateusz.pl/czytania/

Polecamy